Osteoporoza jest chorobą szkieletu. Główna cecha tej choroby - wzmożona łamliwość kości - jest skutkiem zmniejszenia się masy kości i niekorzystnych zmian w ich mikroarchitekturze. Choć trudno to sobie wyobrazić, w kośćcu cały czas zachodzą intensywne procesy tworzenia i niszczenia kości, a masa szkieletu zostaje zachowana dzięki równoważeniu się tych procesów. Z czasem jednak procesy niszczenia kości zaczynają przeważać. tak więc dochodzi do stopniowej, związanej z wiekiem, utraty masy szkieletu i rozwoju początkowo osteopenii, a następnie osteoporozy.
Istnieje szereg czynników zwiększających ryzyko wystąpienia osteoporozy:
Rozpoznanie ustala się na podstawie badania gęstości kości. Sam wynik badania nie rozstrzyga o rozpoznaniu, powinien być skonsultowany przez lekarza specjalistę w oparciu o wywiad dotyczący dolegliwości pacjenta i bezpośrednie badanie chorego.
Leczenie osteoporozy jest kosztowne. W zależności od zaawansowania choroby stosuje się różne leki m.in. substytucję preparatami wapnia i wit. D, bifosfoniany, leki hormonalne.
Jak we wszystkich przewlekłych chorobach najważniejsza pozostaje profilaktyka. Podjęcie działań prewencyjnych pozwala długo cieszyć się dobrym zdrowiem i dobrą kondycją. Trzeba jednak o profilaktyce pamiętać już w młodości. Do najważniejszych działań zapobiegawczych należy stosowanie odpowiedniej diety bogatej w wapń (źródłem wapnia są mleko i jego przetwory - sery, jogurty) i dostarczającej organizmowi codziennie 400 - 800 IU wit. D, wzmożenie aktywności fizycznej, korekta stylu życia prowadząca do zaprzestania palenia tytoniu, ograniczenia spożycia alkoholu i kawy oraz wyeliminowanie środowiskowego zagrożenia upadkami.
lek. med. Ilona Dzijak-Muni
Serwis o Zespole Nerczycowym ma charakter jedynie informacyjny. Wszelkie decyzje
odnośnie leczenia muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem i za jego zgodą.
Strona jest prowadzona przez osobę fizyczną wyłącznie w celach osobistych.