Nerczyca

ż II, DCMs. ~cy, blm med. przewlekłe schorzenie nerek,charakteryzujące się obrzękami, występowaniem białkomoczu, obniżoną przemianą materii.

Leukeran

Chlorambucil
Glaxo Wellcome Group
tabl. powl.: (2 mg) 25 szt. (Rp)
ATC L01 AA 02

Skład:
1 tabl. powl. zawiera 2 mg chlorambucilu.

Działanie:
Cytostatyk o działaniu alkilującym, niezależnym od fazy cyklu komórkowego. Należy do pochodnych iperytu azotowego. Przypuszczalny mechanizm działania polega na tworzeniu przez pochodne rodnika etylenoimoniowego wiązań krzyżowych między dwoma łańcuchami spirali DNA, co w następstwie powoduje zaburzenia replikacji. Wykazuje mniejszą toksyczność, większą wybiórczość i wolniejsze działanie niż chlormetyna - macierzysty związek tej grupy. Zahamowana przez leukeran synteza DNA ulega częściowej odnowie pod wpływem wewnątrzkomórkowych enzymów regenerujących. Dlatego stosowany jest także jako lek immunosupresyjny. Wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie we krwi uzyskuje po 40-70 min. T0,5 wynosi 1,8+/-0,4 h. Jest metabolizowany w wątrobie prawie całkowicie, a czynne metabolity (głównie iperyt kwasu fenylooctowego) wydalane są przez nerki (jednak w niewielkiej ilości). Metabolizm leku nie został jeszcze całkowicie wyjaśniony. Skrót nazwy leku: CLB (CHL).

Wskazania:
Chemioterapia nowotworów: przewlekła białaczka limfatyczna i inne chłoniaki złośliwe nieziarniacze, makroglobulinemia Waldenstroema, ziarnica złośliwa, zaawansowane stadia gruczolaków jajnika i raka sutka.

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na chlorambucil lub pozostałe składniki preparatu. Ciąża i okres karmienia piersią. Leukopenia poniżej 3x109/l, małopłytkowość poniżej 100x109/l.

Działania niepożądane:
Supresja szpiku: leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość. Nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, jadłowstręt w stosunkowo łagodnym stopniu. Stosowany długotrwale powoduje zaburzenia czynności gruczołów płciowych (brak menstruacji, azoospermię, bezpłodność), może powodować zwłóknienie płuc. U chorych długotrwale leczonych mogą wystąpić nowotwory wtórne, zwłaszcza ostra białaczka. Hepatoksyczność, żółtaczka. Rzadziej obwodowa polineuropatia, gorączka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skórne reakcje nadwrażliwości na lek, neuropatia obwodowa, śródmiąższowe zapalenie płuc, jałowe zapalenie pęcherza moczowego. Działanie mutagenne i teratogenne.

Interakcje:
Jednoczesne stosowanie barbituranów może nasilać działania niepożądane. Fenylbutazon może nasilać działanie toksyczne chlorambucilu

Dawkowanie:
Przy ustalaniu szczegółowego schematu leczenia należy korzystać z aktualnej literatury specjalistycznej. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty onkologa i hematologa. Istnieje kilka metod podawania leku. Doustnie 0,1-0,2 mg/kg m.c. przez 3-6 tyg. Potem dawkę należy odpowiednio zmniejszyć, najczęściej do 2-4- mg dziennie lub 2-4 mg 2-3 razy tygodniowo. Metoda ta jest obecnie rzadziej stosowana z powodu nasilonych objawów immunosupresji, mielosupresji i większego ryzyka wtórnych nowotworów. Lek można też stosować w sposób przerywany w dawce 8 mg/m2 przez 5-7 dni w powtarzanych cyklach co 2-3 tyg. Trzecią metodą podawania są duże przerywane dawki 0,4-0,8 mg/kg m.c. dziennie przez 2 dni co 2-4 tyg. Lek może też wchodzić w skład skojarzonej chemioterapii.

Uwagi:
W czasie leczenia należy co 2 tyg. Kontrolować morfologię krwi. W razie szybkiego zmniejszania się liczby limfocytów we krwi leczenie należ przerwać.

Dane z 2003 roku

Serwis o Zespole Nerczycowym ma charakter jedynie informacyjny. Wszelkie decyzje odnośnie leczenia muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem i za jego zgodą. Strona jest prowadzona przez osobę fizyczną wyłącznie w celach osobistych.
Wykonanie: Mariusz Brodda © 2005
Projektowanie ogrodów Bydgoszcz | Pracownia projektowa Tomasz Skórcz