Nerczyca

ż II, DCMs. ~cy, blm med. przewlekłe schorzenie nerek,charakteryzujące się obrzękami, występowaniem białkomoczu, obniżoną przemianą materii.

Endoxan-Asta

Cyclophosphamide
Asta Medica
draż.: (50 mg) 50 szt. (Rp)
ATC L01 AA 01

Skład:
1 draż. zawiera 50 mg cyklofosfamidu.

Działanie:
Lek z grupy związków alkilujących należący do najczęściej stosowanych cytostatyków. W wyniku alkilowania zasad purynowych (pozycja 7 guaniny) dochodzi do zaburzeń i błędów transkrypcji i translacji, przerwania łańcucha nukleotydowego nici DNA, powstania wiązań krzyżowych między łańcuchami nukleotydów a ostatecznie do przełamania nici DNA. Podawany jest w postaci nieczynnej, uaktywniającej się do 4-hydroksycyklofosfamidu a następnie czynnych metabolitów dopiero pod wpływem enzymów wątrobowych (P450). T0,5 wynosi 2-9 h. Około 70% leku wydala się z moczem w ciągu 48 h, w tym około 30% w postaci nie zmienionej, w niewielkim stopniu z kałem, przez płuca. Wydalające się z moczem metabolity cyklofosfamidu są toksyczne dla nabłonka pęcherza moczowego, moczowodów i cewki moczowej. Dlatego profilaktycznie stosuje się przy podawanie leku forsowną diurezę lub/i podaje Mesnę - lek zapobiegający drażniącemu nabłonki działaniu metabolitów cyklofosfamidu (uroprotektor). Duże dawki cytostatyku mogą powodować zespół nieadekwatnego wydzielania ADH (SIADH). Zapobiega temu podawanie furosemidu. W niewielkim stopniu przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Skrót nazwy leku: CTX (CP).

Wskazania:
Białaczki, przede wszystkim przewlekłe limfatyczne i białaczki szpikowe. Chłoniaki złośliwe ziarnicze i nieziarnicze. Szpiczak plazmocytowy. Makroglobulinemia Waldenstroma. Złośliwe guzy lite (rak jajnika, rak sutka, drobnokomórkowy rak oskrzela, neuroblastoma, nephroblastoma (Guz Wilmsa), siatkówczak, nasieniak, mięsak Ewinga), mięśniako-mięsak prążkowano komórkowy. Uzupełniające pooperacyjne leczenie guzów wrażliwych na chemioterapię. W ciężkich i opornych na inne leczenie chorobach o podłożu autoimunologicznym: przewlekłe reumatoidalne zapalenie stawów, artropatia łuszczycowa, liszaj rumieniowaty, sklerodermia, myasthenia gravis, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, zespół nerczycowy. Przeszczepienia narządów.

Przeciwwskazania:
Ciąża i okres karmienia piersią. Nadwrażliwość na lek. Leukopenia poniżej 3x109/l, małopłytkowość poniżej 100x109/l. Schyłkowa niewydolność nerek i lub wątroby (w niewydolności tych narządów dawka zawsze musi być dostosowana do klirensu kreatyniny i bilirubiny). Krwotoczne zmiany nabłonka dróg moczowych po chemio- lub radioterapii i w przebiegu infekcji.

Działania niepożądane:
Zależna od dawki supresja szpiku: leukopenia nadir 8-14 dzień, małopłytkowość, niedokrwistość. Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego powstające w wyniku toksycznego działania metabolitu cyklofosfamidu - akroleiny, szczególnie po podaniu dawek większych od 1 g/m2 i u chorych odwodnionych. Wyłysienie, nudności, wymioty, biegunka, azoospermia, brak menstruacji, zatrzymywanie wody w organizmie (SIADH). Zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego. Kardiomiopatia zanikowa z niewydolnością krążenia przy dawce powyżej 50 mg/kg m.c., włóknienie płuc. Rzadko zmiany skórne (przebarwienia) oraz zmiany dotyczące płytki paznokciowej, wzrost ciepłoty ciała. Rozwój wtórnych nowotworów, zwłaszcza raka pęcherza moczowego, chłoniaków złośliwych nieziarniczych, białaczek.

Interakcje:
Allopurinol nasila toksyczność cyklofosfamidu, najprawdopodobniej poprzez zmniejszenie klirensu nerkowego jego metabolitów. Dotyczy to głównie działania myelodepresyjnego oraz nefrotoksycznego. Podobne działanie toksyczne występuje po wspólnym podaniu Ctx i cymetydyny. Barbiturany i chloramfenikol mogą przyspieszać jego metabolizm, co jednak nie wpływa na aktywność leku. Cyklofosfamid nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych i przeciwcukrzycowych oraz leków zwiotczających, szczególnie porażających płytkę nerwowo-mięśniową. Synergicznie oddziaływuje z metotreksatem i steroidami.

Dawkowanie:
Zależnie od schematu, najczęściej doustnie: 100mg/m2, 2-3 mg/kg m.c. dziennie (terapia ciągła), a następnie 50-100 mg/m2, 2-3 razy tygodniowo (terapia podtrzymująca). Dawka służąca immunosupresji jest zawsze niższa.

Inne:
Endoxan-Asta
- proszek do przyg. roztw. do wstrz. (200 mg)
- proszek do przyg. roztw. do wlewu kropl. doż. (1 g)

Dane z 2003 roku

Serwis o Zespole Nerczycowym ma charakter jedynie informacyjny. Wszelkie decyzje odnośnie leczenia muszą być podejmowane w porozumieniu z lekarzem i za jego zgodą. Strona jest prowadzona przez osobę fizyczną wyłącznie w celach osobistych.
Wykonanie: Mariusz Brodda © 2005
Projektowanie ogrodów Bydgoszcz | Pracownia projektowa Tomasz Skórcz